Terug naar de natuur

Bij het opstaan, na een koude nacht, besloten we na enige discussie om de reis naar het zuiden voort te zetten i.p.v. naar het noorden, in verband met de weersvoorspellingen; daar de temperatuur daalde ’s nachts al naar -1 en kwam overdag nauwelijks boven de 8 ℃. We waren juist naar BC gegaan omdat daar de temperatuur nog lang aangenaam blijft. Dus het werd alsnog zoeken naar een camping in het zuiden of het oosten voor de komende dagen. Een stevige reistocht door de bergen, langs een schitterende rivier leidde naar Provincial Park Alice Lake, ± 10 km ten noorden van Squamish. Reserveren lukte niet, dus rond 15.00 uur kwamen we “aan de poort”. Helaas was de camping helemaal vol voor het weekend.
Gelukkig was er 3 km verderop nog een camping, waar we na enig gedoe terecht konden. Na een aanvankelijk korzelige houding bleek deze camping óók weer een oude bekende van 2019, en kreeg ik vervolgens vriendelijke mails met Dear Joke en was er toch nog een plekje voor onze camper gevonden, langs het kabbelende beekje. Het systeem had ons herkend 😊

Twee dagen later, op zondag, mochten we terugkomen in Alice Lake Prov. Park.

Deze ervaring leidde ertoe dat we voor hierna alles gereserveerd hebben t/m 16 oktober. Want de Canadees heeft kennelijk de gewoonte om elk weekend de natuur in te trekken (op zichzelf een uitstekende gewoonte), dus veel campings zitten dan helemaal vol. En op het laatste moment moeten zoeken naar een plek is niet leuk.

We hebben dus eerst 2 zonnige dagen op de Mountain Fun Campground gestaan, waar we zaterdag een prachtige wandeling - door wat ooit een oerbos was - gemaakt hebben; enkele gigantische ceders waren nog blijven staan en imposant genoeg. Het bleek een voorproefje voor Prov.Park Alice Lake, waar wij zondag opnieuw aanklopten. De vriendelijke boswachter had voor ons een plek bewaard waar we in elk geval 2 dagen konden staan en elektra hadden. Dinsdag moesten we verkassen naar een andere plek, want was deze plek gereserveerd.
Een geweldig fijne camping middenin het bos van het natuurgebied, waar we 3 dagen van genoten hebben. En met volop wandelroutes rondom.
En een vuurpit met een rooster erboven, zodat er ook op gekookt/geroosterd kan worden. Jammer dat het al vroeg donker wordt en dan enorm afkoelt, want zelfs bij het vuur is het dan al snel te koud om rustig buiten te eten. Vind ik, want Wim kan geen genoeg krijgen van het kampvuur, en beleeft daar nog wat extra contemplatieve uurtjes.