Return Vancouver

Zaterdag 1 november
Daar zitten we dan, in het Victory House in de Nelsonstraat in Vancouver/Burnaby. Woensdag heeft het grotendeels gemiezerd en zijn we langzaamaan alvast gaat opruimen/weggooien. Donderdag volgens plan in de regen naar Vancouver/Burnaby Cariboo gereden, daar de camper gespoten en de reistas/rugzak ingepakt en – toen het eindelijk droog was - een wandeling gemaakt langs het natuurpad. Wim bakte pannenkoeken en rolde wat over was in alu-folie om mee te nemen. Schoonmaken, dweilen, alle kastjes 3 x controleren en onze laatste nacht in de camper. Ik sliep wonderlijk goed.
De volgende ochtend alle opvangbakken legen, aangeschafte pannen, bakken, deken etc. aan de kampwinkel geschonken die er vaste bewoners blij mee kon maken en de vuilnis weggegooid. Toen konden we vertrekken. Eerst bij het hotel langs, waar we op verzoek om 10 uur ’s ochtends alvast onze grote bagage mochten stallen. Een hele opluchting want het regende dat het goot en de gedachte dat we na inlevering van de camper nog ruim een uur met bagage moesten sjouwen leverde al rugpijn op .... Toen de laatste rit, door de stad, naar de highway naar Delta (locatie van Cruise Canada). Vanaf het hotel 2 x rechtsaf, dan kwamen we vanzelf op de grote toevoerweg naar de highway. Nou, vanzelf ging het in elk geval niet. Na de 2e rechtsaf liep de weg steil naar beneden, maar werkelijk zó steil dat ik bij elke kruising dankbaar was dat er geen kruisend verkeer was omdat ik nooit op tijd had kunnen stoppen! Ik had de Tow functie geactiveerd (remmen op de motor) maar ook die kon het vehikel niet op 50 km p.u. krijgen. Toen ik aan het eind de grote/drukke dwarsweg zag naderen moest ik echt bijremmen. Ik rook de branderige lucht van de remmen, maar stond nog nét op tijd stil. Dat begon goed! Nog met de bibbers in de benen vervolgde ik de weg, bruggen over en de highway op. Voor me reed een auto wat zwabberig over de weg. Toen zijn snelheid langzaam terugzakte naar de 40 wilde ik inhalen, maar ik was helaas niet de enige ... Lukte dus niet en wij hebben kilometers lang achter deze auto gereden waarvan de chauffeur minstens onder invloed van een of ander middel was, want steeds enthousiaster gleed hij van de rechter naar de linkerbaan. Als een auto achter hem toeterend naderde gaf hij ineens vol gas en vervolgde de weg zwalkend met 80 km p.u., dus ik hield maar afstand en hoopte bij elke afslag dat dit de onze, óf die van hem was. Vervolgens reden we ook nog de verkeerde afslag uit en moest ik op een onmogelijk punt een U-bocht maken. Kortom: het was een uitgebreide afscheidsrit van de camper en we reden 2 minuten voor 11 het terrein van Cruise Canada op. Door alle commotie waren we vergeten te tanken, dus het was nog spannend of de camper geaccepteerd werd met minder benzine in de tank dan toen we ‘m in ontvangst namen, maar de keuring viel in ons voordeel uit en we konden alweer snel vertrekken. In de regen naar de bus, over op de Skyline naar het centrum om daar een leuk lunchplekje te zoeken, voordat we terugkeerden naar het hotel.
Dat was nog even zoeken en de tocht door de stromende regen bracht ons in het bezit van 2 Canada-paraplu’s, om nog enigszins droog te blijven.

Het hotelletje – eigenlijk meer een guesthouse – had de afgelopen nacht nog andere gasten die Halloween kwamen vieren. Wij gingen boodschappen doen, aansluitend uit eten bij de ons bekende Japanner en tegen 21.00 uur terug naar “huis”. Helaas hebben we de honkbalwedstrijd van de Blue Jays tegen de LA Dodgers gisteren gemist;  we hadden ons verrekend en dachten dat die vanavond zou komen. Helaas hebben de Canadezen dit keer verloren, dus vanavond volgt de laatste wedstrijd. Vannacht bagger geslapen, want 23 graden dus veel te warm. Toen Wim halverwege de nacht het raam wagenwijd open had gezet ging het iets beter.
Hier gaat inmiddels de zon schijnen, de regen is gestopt voor vandaag dus we gaan zo de stad in. Zoeken naar een plek waar we vanmiddag of -avond op groot scherm kunnen kijken.