Het Olympisch Park

Voor de volgende dag stond een bezoek aan het “Olympisch Park” uit 1976 op het programma. Een megalomaan project van het toenmalige stadsbestuur van Montreal, waarvoor de bevolking van de stad nog 30 jaar een extra belasting heeft moeten betalen. De burgemeester van Montreal had nota bene beloofd “eenvoudige spelen” te organiseren. De bouw, ontworpen door een Franse architect, bleek al snel de begroting van 350 miljoen ruim te overstijgen en uiteindelijk moest de provincie Quebec financieel borg staan om ervoor te zorgen dat de zomerspelen 1976 door konden gaan. Enkele onderdelen, zoals de toren, zijn pas ver na de spelen (af-)gebouwd. In de jaren na de Olympische Zomerspelen is aan de diverse onderdelen van het gebouw een andere bestemming gegeven. Er zijn nu een planetarium en een biodome in ondergebracht; het laatste is een expo van de 4 eco-sferen van Canada, weergegeven in subtropische, vochtige/moerasachtige, droge/warme en ijzige/pool omgevingen met de daarin levende planten en dieren. Een soort dierentuin, maar dan ingericht naar klimaat en leefomgeving. Gelukkig had ik zowel een dik als een dun vest bij me, want de sub-polaire regio was behoorlijk koud! Daar liepen dan ook diverse soorten pinguins rond en er waren ijsberen en papagaaieduikers. En in de vochtige tropische afdeling was een luiaard, een anaconda, capibara’s, papegaaien en nog vele andere grote en kleine dieren. We keken onze ogen uit, het was prachtig ingericht en ruim opgezet. Zo doe je dan in elk geval nog iets zinvols met al die enorme gebouwen.

Op weg naar de Botanische tuinen, die naast het Olympisch Park lagen vonden we in een verwaarloosd hoekje nog twee hoge klimmuren, kennelijk een kadootje aan de Montreaalse jeugd. Goed besteed in elk geval!

Ook de Botanische tuinen waren bijzonder mooi ingericht, met een grote ruimte voor de kruidentuinen van de diverse First Nations. De Chinese tuin en de Japanse tuin waren ook de moeite waard. We waren inmiddels wel behoorlijk moegewandeld dus hebben een groot deel van de tuinen links laten liggen en zijn na een groot uitgevallen IJS naar het hotel gegaan, voor een middagdut. Daarna konden we er weer tegen om met de bus naar Chinatown te gaan en daar heerlijk te eten bij een Vietnamees, in een eetzaal die liep als een geoliede machine. Het eten was heerlijk!