Oddawa - 26 augustus

Zoals hierboven fonetisch geschreven hoorden wij talloze malen in de trein van Toronto naar Ottawa ons einddoel voor dinsdag uitspreken, dus ook voor ons is het Oddawa geworden. De trein kwam met een vertraging van 3 kwartier aan in een zonnige stad, wel een aantal graden koeler dan Toronto. Een tram bracht ons vlot nabij het adres van ons hotel, waar wij een nieuw en spick & span appartementje inwandelden.
Opmerkelijk was dat er een airco op volle kracht ijskoude lucht de (slaap-)kamer in blies. Toen we het apparaat tot bedaren wisten te krijgen zagen we de thermostaat op 25*C staan, wat wij snel terugbrachten naar 21*C. Daarop reageerde het systeem met opnieuw een ijzige wind door de kamer te jagen, dus we besloten eerst maar boodschappen te gaan doen. Teruggekomen hebben we het apparaat maar helemaal uit gezet.
Jammer genoeg kunnen de ramen hier niet open, dus de airco is als enige in staat om de illusie van frisse lucht te bieden.  Dus zetten we 'm af en toe maar een half uurtje aan, zodat de temperatuur in elk geval prettig is om in te slapen.

Er is genoeg te zien/doen in Ottawa, de stad valt mij alles mee. Ik had om een of andere reden het beeld van een wat suffe stad, waar weinig te beleven was meegekregen.  Maar de Lonely Planet is een goede informant. We togen donderdag dus de stad in, om te beginnen naar ByWard, een uitgebreide markt, deels overdekt, die mij erg deed denken aan het oude Waterlooplein in Amsterdam.

Via de brug over het Rideaukanaal met 8 sluizen (!) achter elkaar en vervolgens de brug over de Ottawarivier (komt uit in de St. Laurensbaai) kom je in het Franstalig gedeelte van Ottawa terecht, waar ook het mooiste museum van Ontario staat: het Canadian Museum of History. Op het plein ervoor staat een enorme glas-in-lood grizzly. 

Verder tot nu toe geen grizzly’s gezien, behalve uit hout gesneden gisteren in het fantastische museum, waar wij een paar uren hebben rondgedwaald door longhouses van de first nations, en waar vanaf 13.000 jaar geleden de geschiedenis van deze volkeren bijzonder beeldend werd getoond. Van gebruiksvoorwerpen die onder de permafrost vandaan waren gekomen tot de recentere geschiedenis, waarin de diverse clans gezamenlijk het bestaansrecht en de erkenning van hun cultuur opeisten en verkregen.

Ook de rol van de kolonisten kwam uiteraard aan de orde maar had wat ons betreft wel wat uitgesprokener gemogen, m.n. waar het het misbruik van natives in de handel en m.b.t. de eigen cultuur betreft, en zéker over de ontvoering van tienduizenden kinderen naar “missiescholen” waar zij op grote schaal misbruikt werden en stierven.
Maar ik moet erbij zeggen dat wij alleen de onderste verdieping van dit museum hebben gezien, en aan de 2 verdiepingen erboven - waar deze aspecten waarschijnlijk wel verder uitgewerkt zijn - niet meer toekwamen. Misschien gaan we nog een keer terug, want het museum is erg mooi en volledig, er is veel te zien en het onderwerp is indrukwekkend.

Vandaag, donderdag, regende het de hele dag pijpenstelen en hebben we de dag grotendeels op de hotelkamer lezend en spelletjes spelend doorgebracht. Toen ik in de buurt even boodschappen ging doen liep het regenwater al over de stoepranden de trottoirs op.

Morgen zou het iets droger zijn, dus kunnen we er hopelijk weer op uit. Want die laatste 3 dagen zijn zo weer voorbij ...