Goodbye Toronto

Door Toronto lopen enkele ravijnen en zaterdag hebben we in een daarvan een wandeling gemaakt. Gelukkig was het nog niet zo warm en bewolkt, waardoor we prima konden doorlopen zonder oververhitting. Wat hielp was dat de heenweg berg-af liep, haha.
Heerlijke wandeling door het bos, en langs een riviertje. Bij de voormalige oude steenfabriek - waarvan het gehele complex was omgetoverd tot een educatief natuurgebiedje met vijvers waar ooit de klei voor de bakstenen was afgegraven – via een lus weer teruggelopen, weliswaar door het bos maar bergopwaarts en met een doorgebroken zon dit keer. Dus “thuis” aangekomen eerst even onder de douche.
Daarna werden we opgehaald door Dan & Cynthia om naar het McMichael Art museum in Kleinburg (een wijk ver naar het noorden) te gaan met voornamelijk kunst van de first natives. Ruim een uur met de auto, Toronto is enorm groot! De expositie was de moeite waard, veel Inuit-kunst. Het mooi ontworpen museumgebouw lag bovendien in een prachtig park.
Wij gingen daarna uit eten maar kwamen terecht in een enorme verkeersopstopping, die 5 rijen dik muurvast leek te zitten. Oók een bijzondere ervaring. Nadat de reservering voor het restaurant op ¾ uur later was gezet kwamen we na diverse andere versperringen (ongelukken, politieafzettingen etc.) toch waar we heen wilden. Heerlijk Italiaans gegeten, doodmoe mijn bed in gerold en tot 7 uur geslapen.

Zondag een rustdag genomen, een wasje gedaan en een wandeling gemaakt in een aangrenzende woonwijk, (nog) zonder hoogbouw. Vroeg gaan slapen met het plan om maandag naar de eilanden vóór de haven van Toronto te gaan.

Maandagochtend liepen we naar het metrostation van Bloor en reden naar station Union, op korte afstand van de pont. We konden vrijwel direkt doorlopen naar de kaartverkoop en de pont. De boot zat vol. Aan de overkant aangekomen zijn we eerst afgebogen naar een onbebouwd eilandje, vanwaar je een prachtig zicht op de skyline van Toronto hebt. Daar kon je ook de vliegtuigen zien dalen en landen op een vliegveld ten westen van deze eilandengroep, een spectaculair gezicht. We zullen niet de eersten zijn die vanaf dat punt een foto hebben gemaakt ....
Op het volgende eilandje bleek een soort mini-pretpark uit de jaren 50 te huizen, inclusief treintje, draaimolen en wildwaterglijbaan. En waar allerlei versnaperingen “uit oma’s keuken” te koop waren, zoals beverstaarten in alle kleuren. De zon scheen vrolijk op al dit vermaak.
We besloten te voet de eilanden te bedwingen i.p.v. een fiets te huren, omdat de afstanden maar klein waren. Zo kwamen we uiteindelijk bij Ward’s eiland aan, waar een terrasje was.  Tegen 2-en liepen we over de boardwalk naar het haventje voor de pont, die ons vanaf Ward’s eiland terugbracht naar het vasteland.

Toen we naar de plek in het Distillery District liepen waar we hadden afgesproken met Dan & Cynthia werden we onderweg getrakteerd op een stevige plensbui. 10 minuten schuilen onder een afdakje hielp.
Het Distillery District dankt zijn naam aan diverse distilleerderijen die er vroeger waren; een deel van de bakstenen gebouwen zijn voor bewoning geschikt gemaakt en in andere gebouwen zijn café’s, restaurants en andere nering gehuisvest. Zo waren we in een bierbrouwerij (where else?!), maar ook in een schoenenzaak met ontwerpen van een in Canada beroemde ontwerper, waar je buitenissige schoenen vanaf CAD $ 500,00 per paar kon kopen. Veel zaken met 1001 (al dan niet sjieke) hebbedingetjes, die vooral heel duur waren. In de brouwerij proefden we elk 4 verschillende biertjes, het ene lekkerder dan het andere. Daarna bekeken we nog wat bijzonderheden in de buurt en reden we vervolgens naar het huis van Dan & Cynthia bracht.  Daar weer een gezellige en lekkere maaltijd genoten en rond 21.00 uur afscheid genomen van Cynthia en Dan met veel dank voor de hartelijke ontvangst in Toronto. Tegen 10 uur waren we terug in ons pension waar we onze bagage hebben ingepakt, opgeruimd en om 11 uur zijn gaan slapen.

Dinsdag 26 augustus ’25 stonden we vroeg op, en na douche en ontbijt hebben we de laatste spullen ingepakt en iets na 09.00 de deur achter ons dicht getrokken, óp naar het treinstation, op zoek naar de trein naar Ottawa.